Δημήτρης Ζορμπάς: Προειδοποιεί και για άλλα λουκέτα στις ασφαλίσεις αυτοκινήτου!

Τάραξε για μία ακόμη φορά τα νερά ο Δημήτρης Ζορμπάς, πρόεδρος της Επιτροπής Αυτοκινήτου της Ένωσης Ασφαλιστικών Εταιρειών Ελλάδος και διευθύνων σύμβουλος της Συνεταιριστικής Ασφαλιστικής, με ανάρτηση του στο Facebook για τα ασφάλιστρα στον κλάδο αυτοκινήτου. Με αφορμή το «λουκέτο» στην Ρουμανική City Insurance, που είχε πολλές χιλιάδες ασφαλισμένα οχήματα στην Ελλάδα, ο κ. Ζορμπάς, προειδοποιεί και για άλλες ανακλήσεις αδειών καθώς ορισμένες εταιρείες επιμένουν σε πολύ χαμηλά ασφάλιστρα, ακόμη και πιο κάτω από το τεχνικό. Επίσης σχολιάζει  το νομικό πλαίσιο των αποζημιώσεων από τις εταιρείες που λειτουργούν σε καθεστώς ελεύθερης παροχής υπηρεσιών (ΕΠΥ) καθώς «ταλαιπωρούνται χιλιάδες άνθρωποι να τρέχουν σε άλλη χώρα για την αποζημίωση τους».

Διαβάστε ΕΔΩ την ανάρτηση του κ. Ζορμπά και τα πρώτα σχόλια.

“Με αφορμή τα δημοσιεύματα για την CITY Ρουμανίας θέλω να εκφράσω κάποιες προσωπικές εκτιμήσεις.

Με τα ασφάλιστρα που αρκετές Εταιρείες προσφέρουν σήμερα (που είναι και κάτω απο το αναγκαίο τεχνικό!!!) μέσα στα επόμενα χρόνια θα έχουμε και άλλες ανακλήσεις. Η έντονη διαφήμιση οι καλές δημόσιες σχέσεις δεν πρόκειται  να τις σώσουν. Μακάρι να μην επαληθευθώ αλλά…

Δεν μπορεί όμως να πληρώνουμε εισφορά 6% στο Επικουρικό (που και σε αυτά παίζονται παιχνίδια…) για να έρχεται εδώ ο καθένας και να παίζει με τις „νοημοσύνης μας τεχνικές ή μη„ και να μας αφήνει το λογαριασμό. Δεν μπορεί να ταλαιπωρούνται χιλιάδες άνθρωποι να τρέχουν σε άλλη χώρα για την αποζημίωση τους. Δεν μπορεί οι manager μαθητευόμενοι μάγοι να μην έχουν επιπτώσεις. Δεν μπορεί 6.500.000 άνθρωποι να ενεργούν σωστά και να ασφαλίζονται και 300-500 χιλιάδες να λειτουργούν σε βάρος τους και να τους πληρώνουμε και τις αποζημιώσεις. Ο Πιερρακάκης τελείωσε τη δουλεία του, τι κάνει το Υπουργείο Οικονομικών?”

Ακολουθήστε το Nextdeal.gr στο Google News .

Ασφάλιση Κατοικίας: Η χρησιμότητα ενός συμβολαίου, η υπασφάλιση και άλλα ερωτήματα

home_in_fireΤο σχετικό άρθρο για την – υποχρεωτική – ασφάλιση νέων κτηρίων αποσύρθηκε, ενώ η εικόνα στην αγορά και την ασφαλιστική συνείδηση των πολιτών παραμένει στα ίδια επίπεδα.

Κλιματική κρίση, φυσικές καταστροφές και άλλα φαινόμενα με έντονη συχνότητα και σφοδρότητα απειλούν περιουσιακά στοιχεία των πολιτών.

Οι πρώτες πυρκαγιές ήδη “έδειξαν τη παρουσία τους στην Εύβοια ακόμα και σε Βούλα, Άνω Γλυφάδα, δείχνοντας πως κανείς δεν μπορεί να είναι προστατευμένος.

Ως εκ τούτου η ασφάλιση κατοικίας αποτελεί μία πολύ καλή επένδυση καθώς προστατεύουμε το πιο πολύτιμο περιουσιακό στοιχείο, το σπίτι μας.

Ωστόσο απαιτείται προσοχή καθώς αρκετές φορές υπάρχουν φαινόμενα υπασφάλισης είτε από πρόθεση για χαμηλότερο ασφάλιστρο, είτε από λάθος εκτιμήσεις. Οι πληθωριστικές πιέσεις αυξάνουν τα κόστη σε όλα τα επίπεδα και δημιουργούνται οι κίνδυνοι υπασφάλισης στις μέρες μας, σύμφωνα με τους ειδικούς του κλάδου.

Πιο αναλυτικά, η υπασφάλιση προκύπτει όταν το ασφαλισμένο κεφάλαιο ενός περιουσιακού στοιχείου είναι μικρότερο από την πραγματική του αξία. Σε αυτή την περίπτωση, η αξία του ασφαλιζόμενου αντικειμένου που δηλώθηκε κατά τη σύναψη της ασφαλιστικής σύμβασης υπολείπεται της πραγματικής αξίας του. Άρα, το αντικείμενο ασφαλίζεται σε μικρότερη αξία και ο ασφαλισμένος πληρώνει μεν χαμηλότερο ασφάλιστρο, ωστόσο αν επέλθει ζημιά θα αποζημιωθεί βάσει του ποσοστού που έχει ασφαλιστεί.

Άλλα βασικά ερωτήματα για ένα συμβόλαιο ασφάλισης κατοικίας. Σε κάθε περίπτωση, ο ασφαλιστικός σύμβουλος μπορεί να σας οδηγήσει στη διαμόρφωση του κατάλληλου συμβολαίου:

Από τι προστατεύομαι;

Εξωγενείς και όχι μόνο παράγοντες απειλούν την περιουσίας μας. Η αγορά διαθέτει ασφαλιστικές υπηρεσίες για συνηθισμένες ή άλλες σύνθετες καλύψεις. Βασική μέριμνα πρέπει να υπάρχει για σεισμούς, πυρκαγιές και άλλα φυσικά φαινόμενα ωστόσο πλήθος κινδύνων απειλούν την κατοικία μας: Κακόβουλες επιθέσεις – κλοπή, διάρρηξη, τρομοκρατικές επιθέσεις – ή δική μας αμέλεια από την οποία μπορεί να προκληθεί φωτιά ή διαρροή υδάτων.

Πως διαμορφώνεται το τελικό κόστος ενός συμβολαίου;

Ένας ασφαλιστικός σύμβουλος ή μια ασφαλιστική θα εξετάσεις τις πηγές πιθανών κινδύνων και ως εκ τούτου διάφοροι παράγοντες συνυπολογίζονται για την διαμόρφωση του τελικού κόστους ενός συμβολαίου, όπως το είδος της κατασκευής και της στέγης και η παλαιότητα του κτηρίου. Σημαντικά στοιχεία επίσης η τιμή της οικιστικής ζώνης, αν ασφαλίζουμε μια μόνιμη ή εξοχική κατοικία ή αν το ακίνητο χρησιμοποιείται για ιδιοκατοίκηση ή αν το ακίνητο ενοικιάζεται κλπ

Είμαι ενοικιαστής. Τι μπορώ να κάνω;

Σε αυτή την περίπτωση, μέσω της ασφάλισης του περιεχομένου κατοικίας μπορούμε να αντιμετωπίσουμε πιθανές μελλοντικές οικονομικές απώλειες από φθορές ή άλλες ζημιές στο περιεχόμενο του σπιτιού που κατοικούμε.

Όροι και υποχρεώσεις

Είναι κρίσιμο το γεγονός πως μέσα από ένα συμβόλαιο πρέπει να καλύπτονται οι πραγματικές μας ανάγκες, να αντικατοπτρίζεται η πραγματική αξία της ασφαλιστέας ύλης ώστε να μην υπάρξουν φαινόμενα υπασφάλισης και να λάβουμε εν τέλει τη σωστή αποζημίωση. Από την άλλη πλευρά, πρέπει να ενημερώνουμε για κάθε αλλαγή στα στοιχεία και τις πληροφορίες που επηρεάζουν το ασφαλιστήριο, να εξοφλούμε εμπρόθεσμα τα ασφάλιστρα ή σε περίπτωση επέλευσης του ασφαλιστικού κινδύνου να ενημερώνουμε άμεσα τον ασφαλιστή.

Τι γίνεται με την ενυπόθηκη κατοικία;

Είναι γεγονός πως μεγάλο μέρος -του χαμηλού κατά τα άλλα ποσοστού – ακινήτων που είναι ασφαλισμένα οφείλεται στα στεγαστικά δάνεια και υποθήκες. Ωστόσο, δεν είναι κανείς υποχρεωμένος να ασφαλιστεί μέσω της τράπεζας που χορήγησε το δάνειο. Έχει δικαίωμα να επιλέξει ελεύθερα ασφαλιστική εταιρεία ή ασφαλιστικό σύμβουλο αρκεί το ασφαλιστήριο να πληροί τις καλύψεις που αναφέρονται στη δανειακή του σύμβαση.

Όλο και περισσότεροι πολίτες στρέφονται στις συνεταιριστικές ασφαλιστικές!

Οι Ευρωπαίοι στρέφονται όλο και περισσότερο σε αλληλασφαλιστικές και συνεταιριστικές ασφαλιστικές εταιρείες και επιλέγουν να ασπαστούν το μοντέλο συνεταιριστικής ασφάλισης / αλληλασφάλισης όταν εξετάζουν τις επιλογές ασφάλισής τους. Αυτό είναι ένα από τα βασικά συμπεράσματα που προκύπτουν από τη νέα Έκθεση των AMICE/ICMIF για το μερίδιο της αλληλασφαλιστικής αγοράς έτους 2020. Η έκθεση καλύπτει 28 χώρες: 23 κράτη μέλη της ΕΕ, τη Νορβηγία, τη Σερβία, την Ελβετία, την Ουκρανία και το Ηνωμένο Βασίλειο.

Τα βασικά στοιχεία της έκθεσης συνοψίζονται ως εξής:

  • Οι αλληλασφαλιστικές/συνεταιριστικές ασφαλιστικές εταιρείες είναι πλέον υπεύθυνες για περισσότερο από το ένα τρίτο του συνόλου των ασφαλίσεων στην Ευρώπη, με μερίδιο αγοράς 33,4% το 2020, που αντιπροσωπεύει έσοδα από ασφάλιστρα ύψους 469 δισ. ευρώ. Πρόκειται για μια σημαντική αύξηση τα τελευταία δέκα χρόνια: το 2011, οι ευρωπαϊκές αλληλασφαλιστικές/συνεταιριστικές ασφαλιστικές κατέγραψαν συνολικά 5 δισ. ευρώ ασφάλιστρα, με μερίδιο 29,7% στο σύνολο των ευρωπαϊκών ασφαλίσεων.
  • Κατά τη δεκαετία 2010-2020, οι αλληλασφαλιστικές/συνεταιριστικές ασφαλιστικές εταιρείες πέτυχαν συνολική αύξηση του όγκου των ασφαλίστρων κατά 32,1%. Όσο αφορά τον όγκο των ασφαλίστρων κλάδου γενικών, το ποσοστό είναι υψηλότερο: 38,9%. Τα αντίστοιχα μεγέθη για τη συνολική αγορά είναι ανάπτυξη κατά 14,3% και 27,8% αντίστοιχα.
  • Το 2019-2020, οι αλληλασφαλιστικές και συνεταιριστικές ασφαλιστικές εταιρείες αύξησαν το μερίδιό τους σε πολλές τοπικές ασφαλιστικές αγορές, ιδιαίτερα στη Γαλλία (5,1%) και τη Σουηδία (5,0%). Το μερίδιο αγοράς του κλάδου είναι 60%+ στην Ολλανδία, λίγο λιγότερο από 60% στη Γαλλία και πάνω από 50% στην Αυστρία, τη Σλοβακία, τη Δανία και τη Σουηδία. Πλησιάζει το 50% στη Φινλανδία και τη Γερμανία.

Ο Πρόεδρος της AMICE, Grzegorz Buczkowski, δήλωσε: «Οι Ευρωπαίοι αναγνωρίζουν ολοένα και περισσότερο και δίνουν μεγαλύτερη αξία στην προσέγγιση της αλληλασφάλισης / συνεταιριστικής ασφάλισης για τη διαχείριση του κινδύνου. Εκτός από την προσφερόμενη κάλυψη, οι καταναλωτές εκτιμούν την εστίαση σε αξίες όπως η βιωσιμότητα, οι υπηρεσίες, η δημοκρατία και η υποστήριξη στην κοινωνία».

Η Sarah Goddard, Γενική Γραμματέας της AMICE, δήλωσε: «Αυτή η πρόσφατα δημοσιευμένη έρευνα δείχνει ότι οι αλληλασφαλιστικές/συνεταιριστικές ασφαλιστικές εταιρείες έχουν αυξήσει σταθερά το μερίδιο αγοράς τους τα τελευταία χρόνια, ακόμη και στο βαθμό που παρουσιάζουν αυξήσεις στα εγγεγραμμένα ασφάλιστρα την ώρα που η ενοποιημένη ευρωπαϊκή ασφαλιστική αγορά παρουσιάζει μείωση των εσόδων από ασφάλιστρα. Οι ευρωπαίοι ασφαλισμένοι αποδεικνύουν τη δύναμη και τη σταθερότητα του μοντέλου αλληλασφάλισης / συνεταιριστικής ασφάλισης το οποίο εκτιμάται για την πελατοκεντρική του προσέγγιση».

Διαβάστε την έκθεση εδώ.

Πως επηρεάζει ο Πληθωρισμός τα Ασφάλιστρα

Η άνοδος του πληθωρισμού πάνω από 10% αλλάζει πολιτικές στον κλάδο αυτοκινήτου, στην υγεία και στις επενδύσεις (unit linked).  

του Νίκου Σακελλαρίου

H ανακοίνωση από την Eurostat πληθωρισμού 10,7% επιβεβαιώνει την ανάγκη των ασφαλιστικών να προσαρμοστούν στις νέες εξελίξεις. Από το συνέδριο της Ύδρας διαφάνηκε η πρόθεση των περισσότερων εταιρειών Γενικών Ασφαλίσεων να προχωρήσουν σε αναγκαστικές αναπροσαρμογές στα ασφάλιστρα αυτοκινήτου και στις καλύψεις τους ενώ και οι ασφαλίσεις υγείας θα ακολουθήσουν τιμολογιακές αναπροσαρμογές.

Οι αυξήσεις στο κόστος επισκευής θα φέρουν και αναμορφώσεις στα νέα συμβόλαια

Στα ασφάλιστρα αυτοκινήτου, οι αυξήσεις είναι μικρές (οριακές) και σε μεμονωμένες εταιρείες. Οι περισσότερες δεν θέλουν να χάσουν το συγκριτικό πλεονέκτημα των φτηνών ασφαλίστρων. Οι επιλογές τους είναι είτε να προχωρήσουν σε αυξήσεις ασφαλίστρων μέχρι 5% που ουσιαστικά δεν θα ενοχλήσουν τους ασφαλισμένους είτε να αναδιαμορφώσουν την πολιτική τους για τις καλύψεις στα νέα συμβόλαια. Ουσιαστικά θα μειωθούν οι καλύψεις σε επίπεδα που δεν θα επηρεάζονται από τον πληθωριστικό κίνδυνο. Οι αποζημιώσεις για τις επισκευές έχουν αυξηθεί άνω του 20% και σε ορισμένες περιπτώσεις ατυχημάτων ίσως οι ασφαλιστικές να σκέφτονται ότι θα είναι προτιμότερη η αντικατάσταση του αυτοκινήτου με άλλο ίδιας κατάστασης παρά η επισκευή του.

Αμοιβές κλινικών, γιατρών και παρακολούθηση επενδύσεων

Στους κλάδους υγείας (ατύχημα και ασθένεια), ο πληθωριστικός κίνδυνος απεικονίζεται και στις αποζημιώσεις των κλινικών αλλά και στις αμοιβές γιατρών. Σύμφωνα με πληροφορίες μας, στις μεγάλες κλινικές οι γιατροί ζητούν να γίνουν αναπροσαρμογές των πινάκων αμοιβών τους με τις ασφαλιστικές.  Σε ό,τι αφορά τις επενδύσεις (unit linked) αυτές ήδη με την χρηματιστηριακή κρίση του Μαΐου (μεγάλη διόρθωση) πέρασαν τις πρώτες τους ‘εξετάσεις’.  Κάποιες άντεξαν κάποιες είχαν σημαντικές απώλειες. Αυτό που ουσιαστικά καλείται να διαχειριστεί η ασφαλιστική αγορά στον κλάδο των unit linked είναι να προτείνει τα κατάλληλα προϊόντα στους ασφαλισμένους, κυρίως να τους τονίσει ότι οι επενδύσεις αυτές είναι μακροπρόθεσμες και όχι άμεσες.

Σε ό,τι αφορά την διαμεσολάβηση, η εκτίναξη του πληθωρισμού καθιστά άμεση την παρακολούθηση των αναγκών των ασφαλισμένων, (που δεν μπορούν να το κάνουν οι πλατφόρμες)

Οι παλαιότεροι ασφαλιστές, θυμούνται εποχές με μεγάλους πληθωρισμούς (προ του 1999) και την αγωνία των πελατών τους να καλύψουν τις πληθωριστικές απώλειες. Ίσως οι νεότεροι ασφαλιστές θα πρέπει να εκπαιδευτούν και να προσαρμοστούν απέναντι στον ‘πληθωριστικό κίνδυνο’

Υποχρεωτική η ασφάλιση κτιρίων από το 2025 σε ζώνη υψηλής τρωτότητας!

Κατατέθηκε στη Βουλή ο «Εθνικός Κλιματικός Νόμος-Μετάβαση στην κλιματική ουδετερότητα και προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή». Με βάση όσα έχει αναφέρει η κυβέρνηση και ειδικά το αρμόδιο Υπουργείο Περιβάλλοντος κι Ενέργειας, ο κλιματικός νόμος περιλαμβάνει μέτρα για τη σταδιακή κατάργηση της χρήσης ορυκτών καυσίμων στις μεταφορές, τα κτίρια και την ηλεκτροπαραγωγή.

Αξίζει να σημειωθεί ότι με βάση το αρχικό κείμενο που είχε τεθεί σε δημόσια διαβούλευση, έχουν παραταθεί οι προθεσμίες χρήσης υδρογονανθράκων ενώ εντάσονται στον συνολικό σχεδιασμό τα ανανεώσιμα υγρά καύσιμα.

Μεταξύ άλλων, το νομοσχέδιο προβλέπει ότι από την 1η Ιανουαρίου 2025 τα νέα κτίρια που βρίσκονται σε ζώνες υψηλής τρωτότητας (γεωγραφικές ζώνες υψηλής πιθανότητας πλημμύρας ή σε σημεία κοντά σε δασικές περιοχές που χαρακτηρίζονται από υψηλό κίνδυνο πυρκαγιάς) θα ασφαλίζονται υποχρεωτικά. Η ύπαρξη ασφαλιστηρίου συμβολαίου αποτελεί προϋπόθεση για την ηλεκτροδότηση του κτιρίου.

Ειδικότερα, το Άρθρο 23 αναφέρει:

Ασφάλιση κινδύνου από την κλιματική αλλαγή

1. Από την 1η Ιανουαρίου 2025 τα νέα κτίρια που βρίσκονται σε ζώνες υψηλής τρωτότητας υπό την έννοια της παρ. 2 ασφαλίζονται υποχρεωτικά. Η ύπαρξη ασφαλιστηρίου συμβολαίου αποτελεί προϋπόθεση για την ηλεκτροδότηση του κτιρίου.

2. Ως ζώνες υψηλής τρωτότητας θεωρούνται οι περιοχές που βρίσκονται: α) Σε γεωγραφικές ζώνες υψηλής πιθανότητας πλημμύρας όπως αποτυπώνονται στους χάρτες επικινδυνότητας πλημμύρας της περ. γ’ της παρ. 3 του άρθρου 5 της υπό στοιχεία Η.Π.31822/1542/Ε103/20.7.2010 κοινής απόφασης των Υπουργών Εσωτερικών, Αποκέντρωσης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης, Οικονομικών, Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας, Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων και Προστασίας του Πολίτη (Β’ 1108) και εμπίπτουν στο σενάριο πλημμύρας υψηλής πιθανότητας, β) πλησίον δασικών περιοχών που χαρακτηρίζονται από υψηλό κίνδυνο πυρκαγιάς. Οι περιοχές αυτές καθορίζονται με απόφαση του οικείου Γενικού Διευθυντή Δασών, λαμβάνοντας υπόψη το είδος της δασικής βλάστησης, την πυκνότητά της, την απόσταση από τα κτίρια και τις κλιματολογικές συνθήκες της περιοχής. 

Οι βασικές προβλέψεις του νόμου περιλαμβάνουν τα εξής:

  • Ηλεκτροπαραγωγή: Απαγορεύεται η παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από στερεά ορυκτά καύσιμα (δηλαδή από λιγνίτη) από την 31η Δεκεμβρίου 2028. Η προθεσμία μπορεί να επισπευστεί περαιτέρω με απόφαση που μπορεί να εκδοθεί μέχρι το 2025, αφού ληφθούν υπόψη η επάρκεια ισχύος και η ασφάλεια εφοδιασμού.
  • Οχήματα: Στην Περιφέρεια Αττικής και στην Θεσσαλονίκη (εκτός από τα νησιά), προβλέπεται ότι από το 2026 υποχρεωτικά όλα τα νέα ταξί καθώς και το ένα τρίτο των νέων ενοικιαζόμενων οχημάτων θα είναι οχήματα μηδενικών εκπομπών. Από την 1η Ιανουαρίου 2024, τουλάχιστον το ένα τέταρτο των νέων εταιρικών αυτοκινήτων ιδιωτικής χρήσης που αποκτώνται με χρηματοδοτική μίσθωση ή αγορά, θα είναι αμιγώς ηλεκτρικά ή υβριδικά ηλεκτρικά οχήματα. Από την 1η Ιανουαρίου 2030 ή, εφόσον προβλέπεται διαφορετική ημερομηνία, από την ημερομηνία αναφοράς που προβλέπεται στο ενωσιακό δίκαιο, νέα επιβατικά και ελαφρά επαγγελματικά οχήματα που ταξινομούνται είναι μόνο οχήματα μηδενικών εκπομπών.
  • Κτίρια: Από την 1η Ιανουαρίου 2025 απαγορεύεται η πώληση και εγκατάσταση καυστήρων πετρελαίου θέρμανσης. Από την 1η Ιανουαρίου 2030, επιτρέπεται αποκλειστικά η πώληση πετρελαίου θέρμανσης το οποίο είναι αναμεμειγμένο σε ποσοστό τουλάχιστον τριάντα τοις εκατό κατ’ όγκο με ανανεώσιμα υγρά καύσιμα.

 

Σύμφωνα με τις προωθούμενες διατάξεις:

  • Σκοπός του νόμου είναι η δημιουργία ενός συνεκτικού πλαισίου για τη βελτίωση της προσαρμοστικής ικανότητας και της κλιματικής ανθεκτικότητας της χώρας και τη διασφάλιση της σταδιακής μετάβασης της χώρας στην κλιματική ουδετερότητα έως το έτος 2050, με τον πλέον περιβαλλοντικά βιώσιμο, κοινωνικά δίκαιο και οικονομικά αποδοτικό τρόπο. Οι θεσπιζόμενες πολιτικές και τα μέτρα για τον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής έχουν ως στόχο τη μείωση των εκπομπών και την αύξηση των απορροφήσεων, την ενίσχυση της ασφάλειας δικαίου στους επενδυτές και τους πολίτες, και την ομαλή μετάβαση της οικονομίας και της κοινωνίας στην κλιματική ουδετερότητα»
  • Προκειμένου να επιτευχθεί ο μακροπρόθεσμος στόχος κλιματικής ουδετερότητας ορίζονται ως ενδιάμεσοι κλιματικοί στόχοι για τα έτη 2030 και 2040 η μείωση των καθαρών ανθρωπογενών εκπομπών αερίων θερμοκηπίου κατά τουλάχιστον πενήντα πέντε τοις εκατό (55%) και ογδόντα τοις εκατό (80%), αντίστοιχα, σε σύγκριση με τα επίπεδα του έτους 1990, λαμβάνοντας υπόψη τις προβλέψεις του Εθνικού Σχεδίου για την Ενέργεια και το Κλίμα (ΕΣΕΚ) το οποίο καταρτίζεται σύμφωνα με το άρθρο 3 του Κανονισμού (ΕΕ) 2018/1999 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 11ης Δεκεμβρίου 2018 για τη διακυβέρνηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Δράσης για το Κλίμα (L 328) και ειδικότερα με τη διαδικασία του άρθρου 5 της υπ’ αρ. 31/30.9.2019 Πράξης του Υπουργικού Συμβουλίου (Α΄ 147), περί κύρωσης του ΕΣΕΚ.

Το νομοσχέδιο φιλοδοξεί να εφαρμόσει μέτρα και πολιτικές για την προσαρμογή της χώρας στην κλιματική αλλαγή και τη διασφάλιση της πορείας απανθρακοποίησης έως το έτος 2050.

Ειδικότερα, θεσπίζονται:

α) μέτρα και πολιτικές για την ενίσχυση της προσαρμογής στην κλιματική αλλαγή με το μικρότερο δυνατό κόστος,

β) ενδιάμεσοι στόχοι μετριασμού των ανθρωπογενών εκπομπών για τα έτη 2030 και 2040,

γ) δείκτες παρακολούθησης της προόδου προς επίτευξη των σχετικών στόχων,

δ) διαδικασίες αξιολόγησης και αναπροσαρμογής των στόχων και λήψης πρόσθετων μέτρων, και

ε) μέτρα για τον μετριασμό των εκπομπών από την ηλεκτροπαραγωγή, τον κτιριακό τομέα, τις μεταφορές και τις επιχειρήσεις.

Στο σχέδιο νόμου προβλέπεται επίσης η δημιουργία μηχανισμού κατάρτισης προϋπολογισμών άνθρακα για τους βασικούς τομείς της οικονομίας και του συστήματος διακυβέρνησης και συμμετοχής για την ανάληψη κλιματικής δράσης.

Phishing: Ηλεκτρονικές απάτες σε τραπεζικούς λογαριασμούς και προστασία των πελατών

Phishing (ηλεκτρονικό «ψάρεμα») ονομάζονται πρακτικές εξαπάτησης (με πλαστές ιστοσελίδες, ηλεκτρονικά μηνύματα ή ειδοποιήσεις), με τις οποίες οι δράστες πληροφορούνται ή υφαρπάζουν τους μυστικούς κωδικούς (ΡΙΝ, ΤΑΝ) των καταναλωτών για διαδικτυακές συναλλαγές και προβαίνουν σε μεταφορές χρημάτων από τους λογαριασμούς τους που δεν μπορούν να ανατραπούν. Ο κίνδυνος τέτοιων πρακτικών, ενόψει της μεγάλης σημασίας που έχει πλέον προσλάβει το Online-Banking, είναι μεγάλος. Οι επιθέσεις phishing τείνουν να γίνουν ο τρόμος αιφνιδιασμένων καταναλωτών. Οι τελευταίοι, μέσα σε λίγα λεπτά, μπορούν να δουν τις οικονομίες που διατηρούν στους τραπεζικούς λογαριασμούς τους να έχουν λεηλατηθεί. Σε αυτές τις περιπτώσεις θα πρέπει, λοιπόν, να γνωρίζουν τα μέσα προστασίας και τις δυνατότητες ανάκτησης των χρημάτων τους.

Στην περίπτωση του phishing δεν υπάρχει έγκυρη εντολή του πελάτη προς την τράπεζα για τη διαβίβαση των χρημάτων. Συνεπώς, η τράπεζα δεν δικαιούται να απαιτήσει από τον πελάτη, στο πλαίσιο της διαχείρισης του λογαριασμού που παρέχει, τις δαπάνες στις οποίες υποβλήθηκε για την εκτέλεση μίας τέτοιας εντολής. Υπό το πρίσμα αυτό η απάτη εκδηλώνεται κατ’ αρχήν σε βάρος της τράπεζας. Όμως, στην πράξη, σε όλες τις περιπτώσεις, η τράπεζα συμψηφίζει μονομερώς και στο σύνολό της την εν λόγω δαπάνη-ζημία, χρεώνοντας με το αντίστοιχο ύψος το λογαριασμό που διατηρεί ο πελάτης σε αυτή. Ως νομική δε βάση για την αποκατάσταση της ζημίας της, με τη μετακύλησή της στον καταναλωτή, η τράπεζα επικαλείται (ή εννοεί) την παραβίαση του καθήκοντος του τελευταίου για επιμελή διαφύλαξη της μυστικότητας των στοιχείων απέναντι σε οποιονδήποτε τρίτον. Η δε επιμελής συμπεριφορά που οφείλει να επιδεικνύει ο πελάτης περιλαμβάνει όχι μόνο την τήρηση της μυστικότητας των κωδικών αριθμών αλλά και τη σωστή αντίδραση απέναντι σε καταστάσεις ή στιγμές που είναι ύποπτες για την υφαρπαγή των στοιχείων αυτών.

Ο πελάτης έχει, λοιπόν, ευθύνη, όταν από βαριά αμέλεια γνωστοποιεί στοιχεία, τα οποία έχει αναλάβει την υποχρέωση να διατηρεί μυστικά και επιτρέπουν την διενέργεια των παράνομων συναλλαγών. Πότε υπάρχει βαριά αμέλεια, κρίνεται με βάση τις ιδιαίτερες περιστάσεις και κατά περίπτωση. Το βέβαιο είναι ότι ο πελάτης δεν φέρει ευθύνη όταν η κατασκόπευση και παράνομη πρόσβαση στους τραπεζικούς λογαριασμούς επιτυγχάνεται δίχως τη δική του επιρροή (λ.χ. πρακτικές pharming).

Ωστόσο, η αποδοχή της ευθύνης του πελάτη δεν απαλλάσσει την τράπεζα από τη δική της ευθύνη στην πρόκληση της ζημίας. Έτσι, πέραν από την ευθύνη του πελάτη, σημασία έχει στις εν λόγω υποθέσεις και η συνυπαιτιότητα της τράπεζας, αν δηλαδή αυτή έχει λάβει εγκαίρως επαρκή μέτρα για την αποτελεσματική παρεμπόδιση του phishing. Η χρήση των κωδικών ΡΙΝ και ΤΑΝ που μόνο ο καταναλωτής γνωρίζει, ασφαλώς συνιστούν για την τράπεζα ένα τεκμήριο για τη γνησιότητα της εντολής πελάτη. Αντίστοιχα, όμως: Όπως υπάρχουν ύποπτες συμπεριφορές, τις οποίες θα πρέπει να αντιλαμβάνονται ως τέτοιες οι καταναλωτές και να μην ενδίδουν ή παρασύρονται από αυτές, αντίστοιχα υπάρχουν ύποπτες συναλλαγές (εντολές διαβίβασης), τις οποίες ομοίως οι τράπεζες μπορούν με τα μέσα που οι ίδιες διαθέτουν να τις εντοπίζουν και να τις αποτρέπουν. Πλέον, οι τράπεζες έχουν τη δυνατότητα και πολλές, άλλωστε, έχουν αναπτύξει συστήματα εντοπισμού των ύποπτων συναλλαγών που κλονίζουν το τεκμήριο γνησιότητας και ενεργοποιούν μηχανισμούς επιβεβαίωσης της συναλλαγής, οι οποίες και οδηγούν στην αποτροπή της πραγματοποίησης των παράνομων μεταφορών χρημάτων. Μία τράπεζα που σήμερα δεν παρέχει την λειτουργία αυτή, είναι υπόλογη για παρωχημένη προστασία.

Το phishing είναι μία απειλή που δεν μπορεί να αγνοηθεί στην πραγματικότητα των διαδικτυακών τραπεζικών συναλλαγών. Οι τράπεζες δεν μπορούν να παραβλέπουν το γεγονός ότι πλήθος καταναλωτών – μάλιστα ανεξαρτήτως προσωπικών χαρακτηριστικών – πέφτει θύμα απατηλών συμπεριφορών και να αδιαφορούν για τις δυνατότητες και τα μέσα που οι ίδιες θα μπορούσαν να αναπτύξουν και να διαθέτουν ώστε να προλαβαίνουν τις απάτες αυτές. Οι τράπεζες είναι, άλλωστε, αυτές που διαμορφώνουν και λειτουργούν τα διαδικτυακά συστήματα πληρωμών, αντλούν κέρδη και εξοικονομούν δαπάνες από αυτά, προτρέπουν δε πλέον το σύνολο των καταναλωτών στην αξιοποίησή τους. Ως εκείνες λοιπόν που τα εξουσιάζουν, έχουν, τόσο με βάση την ειδική νομοθεσία, όσο και με βάση τις αρχές της καλής πίστης και της ασφάλειας των συναλλασσομένων, υποχρέωση να λάβουν όλα τα αναγκαία μέτρα ώστε να αποτρέπουν τις κακόβουλες επιθέσεις ή προσβάσεις στα συστήματα. Πριν καταστήσουν υπεύθυνους τους καταναλωτές για τη ζημία που οι ίδιες υφίστανται, οφείλουν από την πλευρά τους να έχουν εξαντλήσει και αξιοποιήσει κάθε δυνατότητα για την αποτροπή της.

Εξάλλου, η αναγνώριση του κινδύνου του phishing για την ασφάλεια των συναλλαγών επιβάλλει και διαμορφώνει ένα ευρύτερο πλέγμα υποχρεώσεων των τραπεζών για προσυμβατική και συμβατική πληροφόρηση ενόψει ή στο πλαίσιο των συμβάσεων παροχής τραπεζικών υπηρεσιών μέσω διαδικτύου. Οι κάτοχοι των λογαριασμών θα πρέπει να ενημερώνονται για τους κινδύνους που ενέχουν οι ηλεκτρονικές συναλλαγές και να έχουν τη δυνατότητα να προσαρμόζουν τη συμβατική τους σχέση με την τράπεζα, περιορίζοντας ή οριοθετώντας, με βάση και τις ανάγκες τους σε διαδικτυακές τραπεζικές υπηρεσίες, τους κινδύνους που αυτές ενέχουν. Πλήθος καταναλωτών που πέφτουν θύματα των εν λόγω πρακτικών αγνοούν το ύψος που μπορούν να φθάνουν τα ποσά που μέσα σε ελάχιστο χρόνο μπορούν να εξαφανιστούν από το λογαριασμό τους. Ακόμη περισσότερο αγνοούν την πρόσβαση που μπορούν να αποκτούν οι δράστες σε στοιχεία ή λογαριασμούς που δεν είναι συνδεδεμένοι με το διαρρηγνυόμενο μέσο πληρωμής. Η μη τήρηση υποχρεώσεων ενημέρωσης και διαφώτισης των πελατών που θα επηρέαζε τη συμπεριφορά τους, είναι λόγος που αποτρέπει ολικά ή μερικά τη μετακύληση της ζημιάς στους πελάτες.

Ουδόλως, λοιπόν, δικαιολογείται να χρεώνουν οι τράπεζες, άνευ ετέρου, τους λογαριασμούς των πελατών με τις ζημιές που προκαλούν οι απατηλές συναλλαγές. Κάθε περίπτωση phishing είναι μία πρόκληση για την κατανομή/έκταση της ευθύνης.

Ποιος ο ρόλος της ιδιωτικής ασφάλισης στην προστασία από φυσικές καταστροφές;

Οι ασφαλιστικές εταιρίες αναλαμβάνουν, έναντι ασφαλίστρου, την κάλυψη ασφαλιστικών κινδύνων. Στο βαθμό που η Ελλάδα είναι μια από τις πιο σεισμογενείς περιοχές της Ευρωπαϊκής Ένωσης και οι καταστροφές από φυσικά φαινόμενα είναι αρκετά συχνές, η ασφάλιση κινδύνων όπως σεισμός, πυρκαγιά, χαλάζι, πλημμύρα, κατολίσθηση κ.λπ. αποτελεί τον πυρήνα της ασφαλιστικής δραστηριότητας. Περαιτέρω δε, η κλιματική αλλαγή δεν εκθέτει τις ασφαλιστικές επιχειρήσεις σε νέους, άγνωστους τύπους κινδύνου, καθώς αυτό που κυρίως αλλάζει είναι η συχνότητα και η σοβαρότητα των πιθανών ζημιών.

Το οικονομικό κόστος των φυσικών καταστροφών στην Ελλάδα είναι αρκετά υψηλό. Ενδεικτικά αναφέρεται ότι για το 1999, το έτος με το υψηλότερο μέχρι σήμερα κόστος από φυσικές καταστροφές, κυρίως λόγω σεισμού, υπερέβη τα 4 δισεκ. ευρώ, ανερχόμενο σε περίπου 3% του συνολικού ΑΕΠ της Ελλάδος. Δεύτερο έτος από άποψη οικονομικού κόστους από φυσικές καταστροφές ήταν το 2007, κατά το οποίο το σχετικό κόστος υπερέβη τα 1,7 δισεκ. ευρώ, κυρίως λόγω πυρκαγιών, και τρίτο το 1990, με το οικονομικό κόστος των φυσικών καταστροφών, κυρίως λόγω ξηρασίας, να υπερβαίνει το 1 δισεκ. ευρώ.                                           

                                                                                                      Read more

Αυτοκίνητο: Η συζήτηση για τα ασφάλιστρα, οι πληθωριστικές πιέσεις και τα τροχαία

Μια συζήτηση που βρίσκεται συνεχώς στο προσκήνιο αποτελεί το ύψος των ασφαλίστρων στο Κλάδο Αυτοκινήτου, ένα κλάδο στον οποίο γίνεται σκληρή μάχη ανταγωνισμού από τα δίκτυα πωλήσεων.

Ο πόλεμος στην Ουκρανία με τις σοβαρές συνέπειες στις οικονομίες και τις εφοδιαστικές αλυσίδες, οι σημαντικές πληθωριστικές πιέσεις και οι υπαρκτές αρνητικές συνέπειες στην αγοραστική δύναμη των καταναλωτών αποτελούν κρίσιμες μεταβλητές, μεταξύ άλλων, στη μεγάλη εικόνα που διαμορφώνεται και επηρεάζει άμεσα και την ασφαλιστική αγορά και ειδικότερα την ασφάλιση οχημάτων.

Οι συνθήκες που έχουν διαμορφωθεί σήμερα αποτελούν ένα σύνθετο παζλ για τη πορεία του ασφαλίστρου, αν και ακόμη οι απόψεις διίστανται.

                                                                                                    Read more

Τι συμπληρώνει ιδανικά το ασφαλιστήριο συμβόλαιο αυτοκινήτου με κάλυψη κλοπής;

Οι κλοπές αυτοκινήτων ολοένα κι αυξάνονται κι η προστασία του οχήματος των πελατών σας είναι μείζονος σημασίας. Για αυτό θα πρέπει να προτείνετε στους πελάτες σας να προσθέτουν κάτι ακόμα στο αυτοκίνητό τους, πέρα από την επιβεβλημένη κάλυψη μερικής κι ολικής κλοπής.

Αυτό το κάτι παραπάνω είναι το αντικλεπτικό σύστημα, το οποίο θα αποτρέψει τους κλέφτες από το να στοχοποιήσουν το αυτοκίνητό του. Βλέπετε οι συναγερμοί έχουν εξελιχθεί κατά πολύ στο πέρασμα των χρόνων, ακολουθώντας την τάση της εποχής που θέλει έξυπνες και παραμετροποιήσιμες συσκευές. Πέρα από το κλασικό κλείδωμα/ξεκλείδωμα, ο χρήστης μπορεί μέχρι και να ενεργοποιήσει τον κινητήρα εξ αποστάσεως. Παράλληλα μερικά συστήματα επιτρέπουν να χρησιμοποιεί ο χρήστης το smartphone του για να ελέγχει και να παρακολουθεί το αυτοκίνητο του.

Τι θα πρέπει να προσέχουν οι πελάτες σας όταν επιλέγουν συναγερμό;

Κάθε αντικλεπτικό σύστημα έχει κάποια χαρακτηριστικά που αξίζουν και καλό θα ήταν να τα διαθέτει και το δικό τους. Όπως για παράδειγμα η αμφίδρομη επικοινωνία του χειριστηρίου με τον χρήστη, όπου παρέχονται οι απαιτούμενες πληροφορίες σχετικά με την κατάσταση του αυτοκινήτου, ενώ παράλληλα διαθέτουν και μια σειρά εντολών στις ανταποκρίνονται και από απόσταση.

Η δυνατότητα της απομακρυσμένης απενεργοποίησης του κινητήρα, επιτρέπει στο χρήστη να σβήσει το μοτέρ, αν αντιληφθεί απόπειρα κλοπής.

Οι αισθητήρες κίνησης και πίεσης αντίστοιχα, θα ενεργοποιήσουν τον συναγερμό, αν κάποιος εισβάλει στο αυτοκίνητο ή σπάσει απλά το τζάμι. Με την ίδια λογική λειτουργούν και οι αισθητήρες κλίσης, οι οποίοι αναγνωρίζουν αν κάποιος προσπαθεί να «σηκώσει» το αυτοκίνητο για να κλέψει π.χ. τις ζάντες.

Όμως η τεχνολογία μας επιτρέπει σε πραγματικό χρόνο να έχουμε ενημέρωση μέσω sms ή εφαρμογής στο κινητό μας για το αν ενεργοποιήθηκε ο συναγερμός ή για την γενικότερη κατάσταση του αυτοκινήτου. Καλό θα ήταν το σύστημα που θα επιλέξει ο πελάτης σας να παρέχει την δυνατότητα εντοπισμού μέσω GPS, ώστε να μπορεί να παρακολουθεί την τοποθεσία του οχήματός του και να λαμβάνει ειδοποιήσεις όταν φεύγει ή εισέρχεται σε μια προγραμματισμένη περιοχή ή να ελέγχει και με τι ταχύτητα ταξιδεύει.

Δώστε βάση στην εγγύηση και στην αξιοπιστία!

Μεγάλη προσοχή στην εγγύηση, την συμβατότητα και στην αξιοπιστία του κάθε συναγερμού πριν προβείτε στην οποιαδήποτε αγορά! Καλό θα ήταν να εμπιστευτείτε κάποια επώνυμη μάρκα και να μην εμπιστευτείτε απλά την ιντερνετική προσφορά που θα δείτε στο mail σας! Όπως και σε κάθε άλλη μας αγορά, το σύστημα συναγερμού θα πρέπει να συνοδεύεται από γραπτή εγγύηση, η οποία θα αναγράφει το χρόνο διάρκειας και τι ακριβώς καλύπτει.

Ασφάλιση Περιεχομένου Κατοικίας για Ενοικιαστές…

Οι καλύψεις πυρός – κλοπής και φυσικών φαινομένων είναι διαχρονικά μια σημαντική πρόκληση για τους ασφαλιστικούς διαμεσολαβητές. Είναι μία πρόκληση διότι, παρότι είναι σχεδόν αυταπόδεικτη ανάγκη, όπως είναι γνωστό, πολύ μικρό ποσοστό των κατοικιών και των επιχειρήσεων είναι ασφαλισμένες. Μεγάλο μέρος δε από αυτές είναι ασφαλισμένες λόγω της ύπαρξης στεγαστικού δανείου.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρατηρείται αν αναλύσουμε τη συμπεριφορά των καταναλωτών που δεν έχουν δικό τους σπίτι, μένουν καταβάλλοντας ενοίκιο και άρα γι’ αυτούς ο κίνδυνος είναι η ασφάλιση του περιεχομένου τους. Σ’ αυτήν ιδιαίτερα τη μερίδα των υποψήφιων πελατών παρατηρούνται δυσκολίες κατά την ασφάλισή τους, οι οποίες φυσικά εδράζονται στη χαμηλή ασφαλιστική συνείδηση, αλλά όμως εντοπίζονται και σε μια άλλη σημαντική παράμετρο που αξίζει να αναδείξουμε.

Αυτή η παράμετρος αναφέρεται στο ότι, απ’ ότι φαίνεται από την πρακτική και από την εμπειρία, το μεγαλύτερο μέρος των ανθρώπων που μένουν σε ενοίκιο και άρα έχουν δαπανήσει χρήματα μόνο για το περιεχόμενο, υποτιμούν την αξία αυτού του περιεχομένου και άρα υποτιμούν τον ασφαλιστικό κίνδυνο. Αυτό δε συμβαίνει παρότι οι κίνδυνοι του περιεχομένου δεν είναι μόνο οι κλασσικοί κίνδυνοι μιας κατοικίας, δηλαδή η φωτιά, τα νερά και ο σεισμός, αλλά επιπλέον είναι και ο κίνδυνος της κλοπής.

Φυσικά αυτή η συμπεριφορά έχει αιτία και η αιτία είναι ότι συνήθως το περιεχόμενο διαμορφώνεται μέσα στα χρόνια και όχι με μία μόνο αγορά, αλλά από πολλές μικρές αγορές και άρα στην πράξη ελάχιστοι άνθρωποι έχουν αντιληφθεί πόσα χρήματα θα χρειαζόντουσαν αν είχαν μια ολική καταστροφή στο περιεχόμενό τους για να ξαναδημιουργήσουν αυτό το περιεχόμενο της κατοικίας τους ή και της επιχείρησής τους την επόμενη μέρα.

Είναι σημαντικό λοιπόν, ο ασφαλιστικός διαμεσολαβητής ο οποίος προσπαθεί να αναδείξει τη συγκεκριμένη ανάγκη, να ξεκινά κάνοντας μία προσπάθεια να υπολογίσουν μαζί με τον υποψήφιο πελάτη του το εύρος της οικονομικής αξίας που έχει το περιεχόμενο της κατοικίας. Είναι χρήσιμο να τον βοηθήσει να σκεφτεί όχι μόνο τα προφανή, έπιπλα, ηλεκτρικές συσκευές, αλλά κι ένα εύρος αντικειμένων που απέκτησε με τα χρόνια σιγά-σιγά, όπως ο ρουχισμός, τα λευκά είδη, ο εξοπλισμός της κουζίνας, που υποτιμάται η αξία τους.

Θα είναι πολύτιμος σύμμαχος στην προσπάθεια της πρότασης για ασφάλιση να αντιληφθεί ο υποψήφιος ασφαλισμένος το εύρος του οικονομικού κινδύνου που θα υποστεί εάν συμβεί ένας από τους ασφαλιστικούς κινδύνους λόγω της αξίας του περιεχομένου, που μέχρι εκείνη τη στιγμή μπορεί να μην έχει συνειδητοποιήσει.